Συνέντευξη με τον Ορφέα Παπαδόπουλο

Συνέντευξη στον Ορφέα Παπαδόπουλο
Από τον Βασίλη Χάγιο

Γοητευτικός και ταλαντούχος, ο δημοφιλής ηθοποιός Ορφέας Παπαδόπουλος μίλησε στο vasilischagios@blogspot.com, για τη συμμετοχή του στην πολύ επιτυχημένη παράσταση, Τοc Toc, καθώς και για το σήριαλ, Κλεμμένα Όνειρα, που ολοκληρώνεται στα μέσα Ιουνίου.

 

Σας βρίσκουμε στην πολύ επιτυχημένη παράσταση, Τοc Toc, που παίζεται στο θέατρο Ήβη. Μιλήστε μας για το ρόλο σας και τη συνεργασία σας με τον σκηνοθέτη Κώστα Σπυρόπουλο.
Θα ξεκινήσω πρώτα από τη συνεργασία μου γιατί θεωρώ ότι οι ανθρώπινες σχέσεις είναι αυτές που μένουν και πάνω εκεί χτίζεις το οτιδήποτε. Είναι μια από τις καλύτερες συνεργασίες που είχα ποτέ. Παρά την απειρία μου στο θέατρο, ο Κώστας Σπυρόπουλος με εμπιστεύτηκε για κάτι τόσο μεγάλο.

Είμαστε και οι έξι ηθοποιοί πρωταγωνιστές σε αυτό το έργο, από την ώρα που εμφανιζόμαστε στη σκηνή. Είμαστε συνέχεια πάνω στο σανίδι και δίνουμε τη μάχη μας. Ο σκηνοθέτης ήταν δίπλα μου, με βοήθησε, με υποστήριξε και δεν το λέω συχνά και για πολλούς αυτό. Ούτε τυπικά, το λέω. Είναι η αλήθεια. 
Ο ρόλος μου είναι ο Μπάμπης, ο οποίος έχει ένα θέμα με τη συμμετρία, θέλει δηλαδή τα πάντα να είναι συμμετρικά και επίσης δεν μπορεί να περπατήσει πάνω σε γραμμές. Αυτό δυσκολεύει τη ζωή και την καθημερινότητα του. Η εμμονή αυτή με τη συμμετρία τον οδηγεί στο να επισκεφτεί έναν διάσημο ψυχίατρο, τον κ. Πάπας, ο οποίος υπόσχεται ότι θεραπεύει τις ασθένειες.
Ο Μπάμπης είναι ο μόνος από τους ασθενείς που γνωρίζει ότι θα λάβει μέρος σε ομαδική ψυχοθεραπεία και όταν μπαίνει στη σκηνή και συναντά τους υπόλοιπους, τότε καταλαβαίνει ότι εκείνοι θεωρούν ότι θα κάνει ο καθένας μόνος του την ψυχοθεραπεία. 
Επειδή λοιπόν ο γιατρός καθυστερεί να εμφανιστεί, ο Μπάμπης τους μυεί σε αυτήν την θεραπεία. Μετά από πολύ μάχη, αγώνα και πολλές αρνήσεις από τους ήρωες καταλήγουν να ξεκινήσουν το group therapy. 
Όλοι οι ρόλοι μεταξύ τους αλληλοσυμπληρώνονται και αλληλοσυγκρούονται και οι θεατές ταυτίζονται με κάποιον ήρωα. Οι ήρωες ταυτίζονται και μέσα από εκεί γεννιέται μια σχέση μεταξύ τους με σκοπό να ανοιχτούν ο ένας στον άλλον. Όταν υπάρχει ευαισθησία και ασθένεια είναι πιο δύσκολο κάποιος να ανοιχτεί. Ο Μπάμπης είναι ήδη μυημένος στο group therapy, γνωρίζει ότι είναι κάτι ανώδυνο και κάτι που πραγματικά μπορεί να σε πάει παρακάτω, γι αυτό και προσπαθεί να τους βάλει μέσα σε όλο αυτό και να κάνουν και οι έξι τους ένα ταξίδι στην ψυχανάλυση.

Εσείς πιστεύετε στην ομαδική ψυχοθεραπεία;
Δεν έχω κάνει ποτέ. Δεν έχω κάνει ούτε ατομική ούτε ομαδική ψυχοθεραπεία. Πιστεύω όμως πως είναι ωφέλιμη. Τα σημαντικότερα πράγματα είναι η αλληλεγγύη και η αγάπη. Αυτά σε πάνε παρακάτω και σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο.

Έχετε αντιμετωπίσει ποτέ φόβους ή φοβίες;
Φυσικά. Ο εαυτός μας και οι ανασφάλειες μας είναι ο μεγαλύτερος φόβος μας. Έχω αντιμετωπίσει στη δουλειά μου, στην καθημερινότητα μου και στην προσωπική μου ζωή. Γενικά το άγνωστο είναι αυτό που μας προκαλεί τον φόβο. Από την άλλη, αν δεν ζήσεις τους φόβους σου δεν μπορείς να τους ξεπεράσεις και ποτέ.

             

  

Ποιος είναι ο μεγαλύτερος σας φόβος;
Είναι το άγνωστο του μέλλοντος, δεν θα έλεγα ότι με φοβίζει, αλλά με ανησυχεί. Η ζωή τα ανατρέπει όλα και δεν ξέρεις τι θα συμβεί. Πολύ λίγα εξαρτώνται από εμάς, λίγα πράγματα μπορούμε να ελέγξουμε, βάσει αυτού δεν χρειάζεται να φοβόμαστε και πολλά. Νομίζω ο φόβος είναι κάτι που αν δεν το ζήσεις παθητικά και το πολεμήσεις τότε θα νικήσεις. Αυτός βέβαια είναι και ο καθημερινός αγώνας μας, να νικάμε τους φόβους μας, να νιώθουμε εμπιστοσύνη στον εαυτό μας, να νιώθουμε δυνατοί. Ο φόβος είναι δύναμη για να κινηθούν τα γρανάζια μέσα μας με διαφορετικούς τρόπους.

Με τι τρόπο πιστεύετε ότι προβλήματα σαν αυτά που αντιμετωπίζουν οι ήρωες μπορούν να θεραπευτούν;
Νομίζω ότι η πρόληψη βοηθά. Μαθαίνω ότι το σύνδρομο la tourette, δηλαδή το σύνδρομο το οποίο βρίζεις χωρίς να το καταλαβαίνεις το έχουν πολλά παιδιά. Πιστεύω ότι έχει να κάνει με το πόσο αγάπη και αποδοχή παίρνει κάποιος από το περιβάλλον του. Η πρόληψη ξεκινά από τους γονείς, νομίζω ότι εκεί είναι το κλειδί, αλλά και η γνώση, δηλαδή αν δεν γνωρίζει ένας γονέας πώς να συμπεριφερθεί στο παιδί του, τότε είναι απαραίτητο να μάθει να συμπεριφέρεται σωστά στο παιδί του, ώστε να μην του δημιουργήσει πρόβλημα.

 

Στην τηλεόραση ολοκληρώνεται η σειρά Κλεμμένα Όνειρα. Ήρθε η ώρα να συμφιλιωθούν τα δύο αδέλφια;
Νομίζω πως ναι. Μετά από τόσα που έχουν περάσει και οι δυο, νομίζω ότι επιτέλους ήρθε η ώρα να τα βρουν, με σκοπό να ενωθούν, να γίνουν σύμμαχοι και να νικήσουν οποιονδήποτε εχθρό, είτε αυτός λέγεται Μαυρίδης είτε Μαλτέζος. Είναι λυτρωτικό το να τα βρουν τα δυο αδέλφια, μεγάλο βήμα για τον Άρη, γιατί αυτός ήταν που είχε το πρόβλημα του να μην αποδεχτεί τον αδελφό του, αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό, ότι δηλαδή εκείνος ήταν πάντα το εξώγαμο. Ξεκίνησε πρώτα να αποδεχτεί τον εαυτό του που είναι το πιο δύσκολο και στην πορεία να δεχτεί και να αγαπήσει τον αδελφό του. Λυτρωτικό είναι για τους ήρωες αλλά και για εμάς τους ηθοποιούς, που μέχρι τώρα είχαμε να δουλέψουμε με αρνητικά συναισθήματα και μετά από τόσα χρόνια και τόσο μίσος, αυτή την στιγμή έχουμε να επεξεργαστούμε πιο θετικά πράγματα και αυτό είναι κάτι που μας γαληνεύει.

Σας ενοχλούσε που σε όλη τη σειρά ο Άρης ήταν το κακό παιδί; Ποια είναι η τελική εντύπωση που σας αφήνει ο Άρης;
Καθόλου, μου άρεσε πάρα πολύ. Μέχρι τώρα έκανα καλά παιδιά, τα καλά παιδιά είναι οι δέκτες, τα κακά παιδιά είναι οι πομποί. Το να υποδύεσαι ένα ρόλο που προκαλεί τις καταστάσεις και γίνεται θύτης, σε βάζει σε μια άλλη διαδικασία να επεξεργαστείς άλλα συναισθήματα. Το ήθελα πολύ αυτό, είναι ένας ρόλος που έμαθα πολλά από αυτόν, είχα ένα εκπληκτικό ταξίδι μαζί του και μου άρεσε που ήταν πιπεράτος ρόλος με διακυμάνσεις, με πολλές αρνητικές και θετικές πλευρές. Δόξα το Θεό ηρέμησε ο Άρης. Μέσα από αυτό το ταξίδι, έμαθε και τελικά προσγειώθηκε ομαλά με πολλές αναταράξεις.

 

Σας αρέσουν περισσότερο οι κωμικοί ή οι δραματικοί ρόλοι;
Δεν μπορώ να το διαχωρίσω. Μέσα στη δραματικότητα υπάρχει η κωμωδία και μέσα στην κωμωδία το δράμα. Και τα δύο εξίσου είναι δελεαστικά.

Έχετε άλλα καλλιτεχνικά σχέδια;
Σχέδια δεν μπορώ να πω ότι έχω, αλλά έχω καλλιτεχνικές ανησυχίες. Μου αρέσει πολύ η ζωγραφική και η μουσική. Έχω σπουδάσει σχέδιο, με την μουσική έχω ασχοληθεί ερασιτεχνικά και το πάντρεμα μουσικής και υποκριτικής είναι κάτι πολύ καλό. Έχω δοκιμαστεί και σε μιούζικαλ όπως το Fame.

Τι κάνετε τον ελεύθερο σας χρόνο;
Τώρα μπορώ να πω ότι έχω ελεύθερο χρόνο που τελείωσαν τα γυρίσματα. Τον ελεύθερο χρόνο μου κάθομαι σπίτι, βγαίνω ελάχιστα έξω, κυρίως βλέπω τους φίλους μου, πηγαίνουμε για φαγητό ή για ποτό. Μου αρέσει πολύ ο κινηματογράφος, αλλά πλέον προβολές δεν έχει μετά τις δώδεκα και έτσι δεν μπορώ να πάω συχνά λόγω θεάτρου.

Σε ποια μέρη σας αρέσει να διασκεδάζετε; Τι είναι για εσάς διασκέδαση;
Έχει αλλάξει το πώς διασκέδαζα με το πώς διασκεδάζω τώρα. Τώρα θέλω πιο ήσυχα μέρη, να μπορείς να συζητήσεις, να χορέψεις και παράλληλα να έχεις το χώρο σου. Δεν πηγαίνω σε clubs, γιατί δεν μπορώ πλέον αυτό το πράγμα, το έζησα και διασκέδασα πολύ, αλλά τώρα θέλω διαφορετικά πράγματα.

    

 

Ποια αρχή δεν θα παραβιάζατε για κανέναν και για τίποτα;
Το να μου εμπιστευτεί κάποιος κάτι και να το προδώσω.

Πώς βιώνετε την οικονομική κρίση;
Φυσικά και με έχει επηρεάσει σε πολλά πράγματα. Έχω αναγκαστεί να κάνω πίσω σε πολλά πράγματα, έχει αλλάξει η ζωή μου και η καθημερινότητα μου. Από εκεί και πέρα νιώθω πολύ τυχερός που έχω δουλειά και ζω από αυτό που αγαπώ.

Θα φεύγατε στο εξωτερικό για καριέρα;
Δεν ξέρω αν θα έφευγα μόνιμα. Την Ελλάδα την αγαπώ, μέχρι στιγμής μου έχουν έρθει πολύ καλά τα πράγματα εδώ και θα ήθελα πολύ να μείνω εδώ να το παλέψω. Αν έφευγα έξω θα ήταν μια πολύ συνειδητή απόφαση και επιλογή.

Είστε σε σχέση αυτή την περίοδο; Τι ρόλο παίζει ο έρωτας στη ζωή σας;
Όχι είμαι μόνος μου και χαίρομαι πολύ γι’ αυτό. Είμαι πολύ καλά μόνος μου. Ο έρωτας είναι παντού: στο φαγητό που θα φας, στο λουλούδι που θα μυρίσεις… 
Ο έρωτας είναι πηγή έμπνευσης, είναι ο πυρήνας της ζωής, χωρίς αυτόν δεν μπορεί να γεννηθεί τίποτα.

Αν σας ζητούσαν να γράψετε ένα σύνθημα σε έναν τοίχο, ποιο θα ήταν αυτό;
"Αγάπη ρε μουνιά!".